• 0
  • 4
  • 14
  • 18
  • 37
  • 41
  • 101
  • 104
  • 134
  • 148
00 41 142 183 374 415 1016 1047 1348 1489
Sponsors
Volgende evenement



14-08-09 |
2009 kampeerweekend



Verslag Zambeziclubweekend, camping de Kluft, Ossenzijl, 29 mei tot en met 1 juni 2009

Wij, Peter en Rita, waren al op donderdagmiddag aangekomen, we werden gastvrij ontvangen door de vriendelijke receptiemedewerkers van de camping. Jullie komen voor het Zambezi-weekend? Ja, we hebben gezien dat er al op donderdag mensen zouden komen. Jullie zijn de eersten, welkom!
Het was nog even passen en meten, we hadden niet zo’n lange stroomkabel mee, maar we hebben onze Zambezi uitgeklapt in de hoek van een toen nog helemaal leeg veld bij de jachthaven. In de avond bleken we toch niet alleen te zijn: vele knutjes (kleine mugjes) kwamen vanuit het niets, en zorgden vooral bij Rita voor heel wat muggenbulten. Tja, de laatste boot naar Texel konden we niet meer halen, dus we zijn toch maar in onze Zambezi gekropen. Gelukkig hadden we er ’s nachts in de binnentent geen last van. Ook overdag lieten ze zich niet zien. Dus laten we nou niet gelijk van een mug een olifant maken…

Vrijdag 29 mei
Na het ontbijt zijn we een rondje door de Weerribben gaan fietsen. Een gebied met veel water, sloten en vaarten, en overal bedrijvigheid met het winnen van riet. Ons viel ook de grote hoeveelheid aan libelles op. Verder op enkele plekken ooievaarsnesten, vaak op een hoge paal ergens in het land. De Weerribben is juist een fietsgebied, veel fietspaden, en dankzij de knooppunten kun je  zelf je route uitstippelen.

Vrijdagmiddag om een uur of vier bereikten we de camping weer. Er waren ondertussen al meerdere  Zambezi’s opgesteld. Iedereen sloot zoveel mogelijk in de rij op het veld aan, ’s avonds zouden er namelijk nog een aantal Zambezi’s komen. Jammer genoeg was het terrein niet groot genoeg om alle vouwwagens op te kunnen stellen, er stonden er een aantal om de hoek een beetje uit het zicht. Iedere deelnemer kreeg een eigen naamkaartje, zodat je de ander niet alleen maar met “Hallo” aan hoefde te spreken.

De nieuwe grote partytent, aangeschaft door de Zambeziclub, werd in het midden van het veld opgesteld. Deze partytent is bedoeld om bij regenachtig weer tijdens de vergadering en de barbecue toch droog bij elkaar te kunnen zitten. ’s Avonds kwam deze tent met dit prachtige mooie weer toch evengoed van pas: het werd een gezellige ontmoetingsplaats met in de tent toch wel duidelijk minder knutjes dan er buiten. Alhoewel er discussie was op het eind van de avond of er toen in de tent juist meer waren dan erbuiten, maar het is lastig tellen in het donker…


Zaterdag 30 mei
Sommige Zambezi’s staan al ruim voor half acht in de zon, andere, zoals die van ons, blijven tot zeker half 9 in de schaduw.
Voor vandaag en morgen zijn er twee fluisterboten gehuurd. René en dochters gingen een rondje over de camping om te vragen wie er wanneer wil varen. Herman en Ria, Hans en Ali, en ondergetekenden gaven ons op voor de eerste vaartocht van vandaag, vanaf ongeveer half 11. We kregen een routekaartje mee. Herman werd stuurman annex kapitein, en kreeg instructies hoe je moet varen. Rita nam de routekaart in handen, we besloten de Ossenzijlroute te gaan volgen.
De fluisterboot doet z’n naam eer aan: je hoort hem bijna niet, maar de snelheid is laag, volgens de GPS van Hans en Ali ging de boot zo’n vier kilometer per uur. Soms waren we bang dat de accu het niet de hele route zou houden, maar dat viel bij ons gelukkig mee (de volgende dag zouden er clubleden de peddels nodig hebben…). Wel moest de kapitein een aantal keren naar de schroef kijken omdat er wat waterplanten aan vastzaten.
De hoeveelheid watervogels viel ons wat tegen, er waren wel veel rietvogels, vogelkenner Jan zou de volgende ochtend vroeg onder andere sprinkhaanrietzanger, snor en blauwborst ontdekken. Langs de route wel heel veel libelles: praktisch elke meter zat er wel een.
Na het oversteken van de Kalenbergergracht met z’n schilderachtige huisjes, voeren we onder een wel erg laag bruggetje door: we moesten bijna plat gaan liggen op de bodem van de boot. Het werd al drukker met kano’s en vele andere fluisterboten. We zijn uitgestapt bij een aanlegplaats, en accepteerden graag het aanbod van door onze vaargenoten meegenomen koffie en thee. Terug bij de Kalenbergergracht zijn we nog een extra ommetje gaan varen, ditmaal dwars door een bomenrijk gedeelte, ook dit traject was heel sfeervol. Hier ontdekten we een ringslang die een stukje met ons mee zwom in het water! Na ongeveer drie uur varen, meerden we weer af bij de camping.

Herman en Ria waren zo aardig geweest om zich op te geven om te helpen met de barbecue, het bestuur nam hun aanbod graag aan. Ze hebben vrijdag lang in de supermarkt  rondgelopen (Herman wist niet dat een supermarkt zo koud kon zijn) om alle drank, ingrediënten voor salades enz. bij elkaar te zoeken. Vanmiddag om drie uur werd alles door de supermarkt bezorgd. Ria had grote schalen meegenomen en had goed nagedacht over wat in welke schaal zou moeten. Gelukkig kwam er van meerdere kanten hulp voor het wassen en snijden van de groente. Ruim op tijd voor de vergadering waren alle schalen gevuld. Ondertussen waren er nog meer mensen aangekomen, er stonden uiteindelijk 23 (!) Zambezi’s opgesteld, een record!
De vergadering was in en om de partytent, sommige clubleden kozen voor de schaduw, anderen zaten in de zon. De vergadering verliep erg gemoedelijk en duurde minder dan een uur. René vroeg naar tips voor een camping in Oost-Brabant of Noord-Limburg voor het pinksterweekend van 2010.
De mensen van het campingrestaurant brachten de barbecues, het vlees, stokbrood, sauzen en salades. In een gemoedelijke sfeer werd het vlees geroosterd en verorberd. Zou de barbecuelucht de knutjes weghouden? Het leek er niet erg op. Volgens Ruud hielpen zijn sigaren wel, maar dat ga je ook niet de hele avond volhouden.
De hoeveelheid was behoorlijk goed ingeschat: er bleven slechts drie worstjes over, en ook de salades raakten zo’n beetje op. Sommige mensen bleven tot in de kleine uurtjes, anderen zochten al eerder hun Zambezi op. Dit was hem toch? Ja, wij hebben zo’n voortent. Maar wij hebben geen blauwe stoelen… We stonden toch naast een groene Zambezi?

 

Zondag 31 mei
Vandaag vermaakte men zich met zonnen, varen, wandelen, of fietsen. Het gezin van Bart wilde gaan fietsen, ze probeerden bij de receptie vijf fietsen en een kinderzitje te huren, eigenlijk waren er niet genoeg kinderfietsen meer, maar de fiets van een dochter van een medewerker werd meegegeven, nadat ze eerst van deze fiets de band hadden geplakt, dit typeert de behulpzaamheid van de receptiemedewerkers.
Robin en Ruud sleutelden op verzoek schokbrekers onder de Zambezi.

 

Een paar van de vele ooievaars die in deze buurt zitten, vlogen over de camping.
Intussen leer je elkaar wat beter kennen, dus ga je ook wat makkelijker langs bij een ander. Want met 23 Zambezi’s bij elkaar zijn er natuurlijk ook verschillen. En soms heeft iemand een handige oplossing bedacht voor een probleem. En zo doe je op dit weekend ook nogal eens een ideetje op. Zo zagen we een grote parasol als keukenluifel, extra stangen om tentschorten aan te hangen, zelfgemaakte keukenlade’s en handige keukenkastjes waar je de Senseo achter een stukje doek kan verstoppen. Wat ons betreft was het idee van Fred en zijn partner echter het mooiste: ze hadden een parasol mee en deden daar een klamboe overheen. Stoelen eronder, wijntje erbij, en laat de knutjes maar komen…

Ook vanavond fungeerde de partytent als ontmoetingsplaats. Maar bij welke rits ga je nou naar binnen? Want ze waren natuurlijk allemaal dicht. Misschien iets voor de volgende keer: een rits met een vlaggetje, of een bordje met ingang?



Maandag 1 juni
Net als vorig jaar, begon de laatste dag met een gezellig, gezamenlijk ontbijt om 9 uur. Het was een mooi gezicht om een hele rij verschillende tafeltjes te zien staan. René deed even een woordje om het ontbijt te openen, en aan te geven dat dit een jaarlijks terugkerend fenomeen zal gaan worden: het Zambezi-kliekjes ontbijt op 2e pinksterdag.

Ook ditmaal kozen sommige mensen voor de schaduw van de partytent, anderen zaten in de zon. Het bestuur had als extraatje voor heerlijke gekookte eieren en croissantjes gezorgd. Arie probeerde de laatste petten en poloshirts te slijten.

Sommige clubleden gingen na het ontbijt nog van de zon genieten of fietsen, maar veel mensen begonnen langzamerhand toch met inpakken. Ook nu nog werden veel Zambezi-ervaringen uitgewisseld. Even een rondje over de camping om afscheid te nemen, duurde zomaar veel langer dan gedacht.
Een pinksterweekend met prachtig weer, veel zon, veel vaarplezier, een uitstekend verzorgde barbecue, en volgens ons maar één nadeel: de knutjes. Volgend jaar maar geen camping bij een Brabants vennetje uitzoeken? Of is dit muggenziften?

Peter en Rita Hin





 

terug naar vorige scherm

Back to Top

Niets van deze website mag worden gekopieerd en of anderszins openbaar gemaakt, zonder schriftelijke toestemming van de auteur en/of het bestuur van de Zambeziclub.

Powered by CWare