• 2
  • 42
  • 56
  • 67
  • 82
  • 105
  • 108
  • 124
  • 129
  • 133
20 421 562 673 824 1055 1086 1247 1298 1339
Sponsors
Volgende evenement



23-09-14 |
2014 Scandinavie
Jaren terug zouden we met enkele Zambeziclubleden een tocht maken naar de Noordkaap. Helaas ging dat door privé omstandigheden toen niet door. Verleden jaar hebben we dat nog eens gepland, maar dan in kleiner verband (kortere tocht en minder mensen). Ook toen zaten de omstandigheden niet mee en moesten we het afblazen. Maar dit jaar ging het dan toch door! Wij met onze Zambezi en Jeannette en Robin (J&R) met die van hun.
Daar we allebei familie hebben in Zweden (onze dochters in Stockholm en J&R een neef in Upsala), spraken we af op de stadscamping van Upsala (1). Al met al een aardig ommetje! 
Maar op een maandag begonnen we aan een 3-weekse sightseeing door Noorwegen. Doel was om enkele van de mooiste plekjes te laten zien. Sub-doelstelling was het bijhouden van het aantal AK’s en HK’s die we tegenkwamen.
Laten we daar meteen maar mee beginnen. In totaal 1 AK-Livingstone, 8 HK-(Cocoon), 3 AK-Zambezi’s (waarvan 1 Crossroads). In de verdere tekst worden de plaatsen vemeld en soms voorzien van een bewijzende foto. We hebben het idee dat de Crossroads een Zambeziclublid was (zwart met een Landy ervoor), maar hadden te weinig tijd om hiernaar te vragen. Dus (helaas) minder AK dan HK!
 

De tweede stop was net in Noorwegen in de richting van Hamar (2).

We wilden dit jaar (met zijn uitzonderlijke mooie weer) nu eindelijk eens de Jotunheimvegen nemen. Een tolweg, dustroad en gemiddeld boven de 1000 meter. Magnifiek! Wat een oorspronkelijk gevoel. Net of we weer in 1976 voor de eerste keer in Noorwegen waren.

We eindigden die dag in Randsverk (3). Hier stonden de eerste HK-Cocoon en de AK-Livingstone.

Zo net oostelijk van de Jotunheimen (het hoogste massief van Noorwegen), moesten we natuurlijk wandelen. Eerst even inlopen en toen de Beseggen. Wij als redelijk ervaren bergwandelaars boven langs (1250 hoogtemeters en een stuk met handen en voeten klauteren) en J&R onderlangs.


Dat onderlangs bleek echter toch wel tegen te vallen. Niet qua schoonheid, wel qua moeilijkheidsgraad! De volgende dag was een verplichte rustdag wegens de alom aanwezige spierpijn.
De tocht vervolgen. Via Lom met mooie Stavkirke, naar Geirangerfjord (4).

Aldaar een uitstapje naar de Trollstigen is natuurlijk een must. Maar wat is het in de fjorden druk geworden. Niet alleen auto’s en campers, maar die vele Cruiseschepen en bijbehorende toerbussen.

Met de pont starten, dan de grootste Europese Gletsjer ronden (Jostedalsbreen) en eindigen in Vindedalen aan de Sognefjord (5). Het dichtbij gelegen dorp Laerdalsoyri was dit jaar al in het nieuws geweest. Een deel van de historische houten woningen was toen in een grote brand verwoest. Daar was niet veel van te zien, buiten enkele grindplaten waar huizen hadden gestaan. Immers in Noorwegen staan alle gebouwen zo ver uit elkaar dat het niet eens opvalt als er eentje wegvalt! Helaas was een mooi pontje naar Gudvangen ook weg. Gestopt omdat er tegenwoordig zoveel tunnels en bruggen zijn. Jammer, weer een stukje rust en traditie weg.
Vanuit Vindedalen hebben we de Snovegen bezocht (een Fjell met mooie uitzichtspunten), Flam dat uiterst toeristisch en druk is door de cruise schepen en tunnelverbinding (vroeger alleen via trein) en de Stavkirke te Borgund met bijbehorende wandeling.
De volgende etappe deed onze wegen tijdelijk uit elkaar lopen. Wij naar Lofthus aan het Geirangerfjord (6b) en J&R naar Bergen (de stad met 300 van de 365 dagen regen, 6a).
Op de splitsing net boven Voss zagen we op een camping een Zambezi original staan.
Op de camping in Bergen werd de CrossRoads gespot plus 3 HK’s.

In Lofthus (ook 1 HK) was een leuke boottocht op een oude vrachtboot. Al varend naar enkele openlucht museumpjes en lekker gegeten aan boord.
Natuurlijk konden we de Hardangervida niet overslaan. Vanuit het fjord, via Odda langs enkele schitterende watervallen omhoog naar de Hardangervida (zuidelijke passage). Bij die watervallen was het weer extreem druk. Niet te parkeren en meteen toeterende en ongeduldige camper-bestuurders. Hoe on-Noorwegens!
Erg onverwachts zagen we boven langs de Hardangervida ineens een Zambezi langs de kant van de weg staan. Wij ernaast gaan staan en meteen alle-drie op de foto. Vrij uniek mag ik zeggen!

Die rit eindigde die dag in Fyresdal-Telemarken (7). Een geheel ander aanzicht van het mooie Noorwegen. Die avond hebben we heerlijk in het camping restaurant de obligate zalm gegeten. Genieten!

Dit lijkt allemaal zo kort, maar we waren bijna aan het einde van de 3 weken. J&R gingen naar Kristiansand (8a) om daar de Ferry te nemen (alwaar nog eens 3 HK’s gespot werden). En wij zouden via Arvika-Zweden (8b) langzaam in enkele dagen  terugrijden richting Limburg.
Helaas viel Arvika wat tegen. We hadden er erg goede ervaringen mee, maar dat was in voor- en na-seizoen. Nu bleek er een festival te zijn, wat resulteerde in een volle camping met dronken festivalgangers. Maar ja, dat is nu eenmaal het hoogseizoen! Ook in Noorwegen en Zweden tegenwoordig………ai, wat word ik oud.
Al met al een mooie tocht (6.000 km), ondersteund door uniek mooi weer. De laatste keer dat we 3 weken zulk mooi weer hadden tijdens een vakantie in Scandinavië was in 1976. Met dank aan onze mascotte en mooiweerbrengers J&R! Trouwens ook voor hun extreem gezellige gezelschap.
 

terug naar vorige scherm

Back to Top

Niets van deze website mag worden gekopieerd en of anderszins openbaar gemaakt, zonder schriftelijke toestemming van de auteur en/of het bestuur van de Zambeziclub.

Powered by CWare